این هفته برای اولین بار آیدا، این فسیل کوچک که به طور اعجاب آوری سالم مانده و 95 درصد بافت‌های استخوانی آن توانسته 47 میلیون سال شرایط دشوار را تاب بیاورد و تا امروز باقی بماند،‌از سوی دانشمندان به نمایش درآمد تا مردم با این فسیل و اطلاعات بی نظیری که درباره آن به دست آمده آشنا شوند؛ اما علت اهمیت آیدا فقط در سالم بودن فسیل بازمانده آن نیست بلکه به این دلیل است که بسیاری از دانشمندان آن را نشانه‌ای از حلقه گمشده تکامل داروین می‌دانند.

به گزارش پایگاه خبری نشنال جغرافی و ‌به نقل از یورن هوروم - که سرپرستی تیم مطالعاتی این فسیل را به عهده داشته - آمده است که این فسیل به احتمال زیاد مربوط به گونه‌های طبقه مهم و بحث برانگیز حلقه گمشده داروین است که ارتباط میان انسان‌های جدید با اجداد پیشین خود را شکل می‌دهد و برقرار می‌کند.

به گفته وی، آیدا قدیمیترین و ابتداییترین موجودی است که می‌توان آن را نیای گونه انسان نامید. آیدا ریخت‌شناسی منحصر به فردی دارد. اسکلت میمون مانند آن در عین حال ویژگی‌هایی نظیر مفاصل دست،‌ آرواره‌ها و لگن کوچک‌تر دارد که باعث می‌شود در طبقه‌بندی، آن را در گروهی قرار دهیم که خانواده انسان‌ها نیز از آن منشعب شده‌اند. به گفته دکتر برایان ریچموند، ‌دیرین‌شناس زیستی دانشگاه واشنگتن، ‌آیدا احتمالا قدیمی‌ترین فسیل میمون‌هایی است که خانواده انسان نیز به آن تعلق دارد.

محققان این فسیل کوچک را نقطه عطف مهمی در تکمیل شجره تحول ارزیابی می‌کنند؛ نقطه عطفی که باعث می‌شود درک انسان از گذشته مرموزش روی زمین بیش از هر زمان دیگری کامل شود.